hanneke de munck beelden tentoonstellingen atelier contact
aan het werk lesgeven materialen

In dialoog met de verschillende natuurlijke materialen is in
de loop van ontwikkeling van Hanneke de Munck een rijke vormentaal ontstaan. Haar liefde voor het karakter van het materiaal spreekt uit de manier waarop zij reageert met vorm.

In de bronzen beelden is het werken met beweeglijke, plastische vette klei te herkennen, waardoor het brons levendig wordt, terwijl de werkwijze met verstilde, langdurig verfijnde vormen in gips in brons gegoten een mooie rijpe vorm oplevert. En een beeld dat op een constructie in was geboetseerd is, biedt de mogelijkheid tot grote vrijheid van vorm en structuur. Deze plastische materialen voegen zich prachtig naar de hand van de kunstenares.

Voor de serie gemodelleerde dansers, draken en engelen en voor de meeste portretten en liefdesparen is brons het ideale materiaal. Met de keuze van het patina, de door oxidatie met zuren ingebrande kleur van het brons, krijgt het beeld zijn, in meerdere opzichten kostelijke, voltooiing.

Natuursteen heeft duidelijk een eigen karakter. Er is veel weerstand te overwinnen en het materiaal vraagt om robuuste vormen terwijl je vanwege de breekbaarheid ervan voorzichtig te werk moet gaan. Door de kleuren, de structuur van de kristallen en de manier waarop de steen tijdens het bewerken afbreekt, roept hij een sterke reactie bij de beeldhouwster op – herinneringen aan het stenen tijdperk, de eerste opgerichte stenen lijken te ontwaken. De Muncks klassieke thema's, dansers en dierfiguren, worden teruggebracht tot sterk vereenvoudigde vormen: het kruis,de spiraal, de driehoek, de boog – bijna abstract èn direct herkenbaar. Ze heeft gekeken naar beelden uit het oude Mexico en Colombia en naar Zadkine en Henri More.
Werkend in hout gebeurt er weer iets nieuws: het materiaal is opnieuw eigenzinnig maar toch ook meegaand. Door de betrekkelijke hardheid en de sporen van het bijzondere gereedschap, maar vooral door de groeiwijze en de vezelstructuur van het materiaal heeft ieder stuk hout een heel eigen karakter. Dit "levende" materiaal heeft bij De Munck een groot enthousiasme gewekt en ze is verrast door de heel nieuwe vormen voor beelden, figuren en thema's die ze in de wereld wil zetten.

Zij onderzoekt het hout op de vele mogelijkheden van bewerking met beitels en zagen, raspen en fijne mesjes. Ze hakt en splijt met kracht of zaagt en snijdt behoedzaam. Het kan een boomstam zijn die ze bewerkt, of een kostelijk blokje hardhout. Zoekend tussen monumentaal werk met de kettingzaag of het hakkend modelleren van Zadkine en de uit eikenhout gesneden beeldjes van middeleeuwse meesters.